Ferin Neva
@kokuluelma
"Kimin için iyi? Yapımcı için mi, ününe ün katacak bir star için mi? Ne köy oluyor ne kasaba yaptığımız işlerden. İnsan kendi duygularını düşüncelerini açığa vuramıyor; hep beklentilere hizmet ediliyor. Ortaya kişiliksiz işler çıkıyor. En korkunç işkence insanın kendini sınayamaması." (1987, Ömer Kavur'un Gece Yolculuğu'ndan)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Sanki duygusuz birisiyle konuşuyor gibiyim."
"Öyleyim evet."
"Neredeyse kalbi yok diyeceğim."
"Kalp olmadan bu beden nasıl işlesin?"
"O manada demediğimi biliyorsun, ah peki!"
"Görüşürüz."
"Görüşür müyüz?"
"Görüşüyoruz işte."
"Denk geldikçe diyorsun, peki... Hoşça kal, kendine iyi bak."
Bundan iki hafta öncesine kadar mantığını yitirmiş, aşkından gözü kör olmuştu. Biçare onunla tekrar karşılaşırsa ilan-ı aşk edecekti. Neredeyse ediyordu:
-Tüm bu denk gelişlerimiz kadersel yahut şiirsel yorumlanabilir, kişi bunu neye yorarsa.
-E senin hafızan kuvvetliymiş, gördüğün yüzü unutmuyorsun demekki.
-Evet kuvvetlidir kuvvetlisine ancak senin yüzün unutabileceğim türden değildi.
Sessizlik... Belki dakikalarca süren bir sessizlik. Aslında bu sessizlik, anlayana olacak olanların habercisiydi. Hakikaten bir karşılığı olsaydı şayet onun yüreği de atması gereken yerde atardı. Bir kadından beklediği emellerin yalnızca şehvetli yakınlaşmalardan ibaret olmadığını hissettirirdi. Ancak o duygusal bir dil kullanmaktan yoksun kaçıngan bağlanan adamın tekiydi. Kimseye bağlı olmamalı insan derken kast ettiği bağımlılık mı bağlılık mı bilmiyordu. O sadece ördüğü duvarların içinde kalıp bir takım ihtiyaçlarını bencilce gideriyor her şey yolundaymışçasına yaşamını sürdürüyordu.
-Eh ben gideyim.
-Nereye gidiyorsun? Tüm bunları böyle anlatıp nereye gidebilirsin?
-Sende tüm bunların bir karşılığı yok ki!
-Eğer bir karşılığı olmasaydı saatlerce yeni tanıştığım birisiyle sohbet etmez, gerçekleştirmek istediği projeyle ilgilenmezdim. Müsait değilim derdim. Şu an buradasın kal, gitme. Hem çok geç oldu. Bu saatte bir kadının dışarıya çıkması başına neler gelebileceği hakkında onu düşündürmez mi?
-Kalırsam ne olacak?
-O filmi birlikte izleriz.
"...'Aşık oldum!' dedi. Ne basit... Oysa onun içinde volkanlar patlıyor, fırtınalar kopuyor, heyelanlar oluyor. Günler inatlaşmadan akıp geçerken kapıdan dışarı attığı her adımı ile 'Onu görür müyüm?' sorusu zihninde yer ediyor. Bazen bu soru, yollarının kesişmesiyle evet yanıtını verirken bazense günü onsuz tamamlanıyor. Eşe dosta herkese ilan etmek, dünyaya haykırmak istiyor. Herkesten önce ona söylemek istiyor: 'Yüreğim senin için atıyor!' Onu tanımıyor; insana nasıl bakar, hayvanı nasıl sever, hayatı ne derece yaşar bilmiyor. Buna rağmen yüreği yanıyor, onu istiyor ve diliyor."