Süreyya
@kontesedebiyati
Kontes Edebiyatı
instagram.com/kontesedebiyati
“Bütün yaşama cesaretimi ölülerden alıyorum.Alıntılarında yaşadığım ölülerden...”
MSc. Psikoloji
91 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu geceki pişmanlığımı, istediği kitabı okuyarak para kazanabileceği bir iş seçmemiş olan kendime ithaf ediyorum.
Süreyya
Öyle galiba...
Reklam
Bu geceki pişmanlığımı, istediği kitabı okuyarak para kazanabileceği bir iş seçmemiş olan kendime ithaf ediyorum.
Özgür isimli okura yanıt verildi
Süreyya
Zamanında akıl edilememiş de denilebilir
Kürk Mantolu Madonna Altını ÇizdiklerimEdebiyat
>İnsanlara ne kadar çok muhtaç olursam onlardan kaçmak ihtiyacım da o kadar artıyordu.
> İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rasgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.
>Niçin bunu anlamaktan bu kadar kaçıyor ve insan dedikleri mahluku anlaşılması ve hakkında hüküm verilmesi en kolay şeylerden biri zannediyoruz? Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatlığıyla öteye geçiveriyoruz?
>Bundan sonraki hayatım nasıl dayanılmaz bir işkence olacak!... Ama ben dayanacağım... Şimdiye kadar olduğu gibi...
>Hayatta hiçbir zaman kafamızdaki kadar harikulade şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim.
>İçimde, bir yolculukta tanışıp alıştığım, fakat pek çabuk ayrılmaya mecbur olduğum bir insana veda eder gibi bir his vardı.
>Dünyada bana hiçbir şey, tabiattan melül bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir.
> Bir insanın diğer bir insanı, hemen hemen hiçbir şey yapmadan, bu kadar mesut etmesi nasıl mümkün oluyordu?
>İçimde birden bire bütün insanlarla sarmaş dolaş olmak, uzun yıllar birbirinden ayrı kaldıktan sonra nihayet kavuşan dostlar gibi coşkun bir muhabbetle herkesi öpmek arzusu vardı.
> Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım...
>Başkasına merhamet etmek, ondan daha kuvvetli olduğunu zannetmektir ki, ne kendimizi bu kadar büyük, ne de başkalarını bizden daha zavallı görmeye hakkımız yoktur...
>Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum...
>Asıl mühim olan, iki insanın birbirini bulması bu derece güç olan şu dünyada, bu nadir saadete ermekti. Öte tarafı hep
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Süreyya
Teşekkür ederim