"Aktif bir insan, hiçbir zaman kendisini unutmaz; o kendisidir ve bu halini her an sürdürür, gittikçe de olgunlaşır.
Pasif kişi ise emen bir bebeğe benzer. O, biberonla kendisine ne verilirse almaya hazır, ağzı açık bekleyen ve kendisi hiçbir şey yapmadan yavas yavaş karnını doyuran bir bebek gibidir. Böyle bir kişi hiçbir ruhsal gücünü kullanamaz; bu nedenle de kendisini yorgun ve uykusuz hisseder. Sürekli uyuma isteği bir narkozdur ve can sıkıntısının yol açtığı bir yorgunluktur."