Einstein ın teorisi olan görelilik kuramına göre bir nesne asla ışık hızına ulaşamaz çünkü kütlesi sonsuz olmalı dolayısıyla kullandığı enerjinin sonsuz olması gerekir
Göreliliğin iyi bilinen sonuçlarından biri de, Einstein'ın ünlü denklemi E= mc2 (E enerji, m kütle ve c ışık hızı) olarak özetlenen, kütle ve enerjinin eşitliğidir, insanlar bu denklemi genellikle, örneğin bir parça maddenin saf elektromanyetik ışınıma çevrilmesiyle ne kadar enerji üretileceğini hesaplamak için kullanırlar.
Varılan netice gayet basittir: Demek ki, öyle bir vaziyet içinde bulunuyoruz ki, içinde yaşadığımız sistemin felsefesi altında karşımıza çıkan ihtiyaçları tatmin imkânsızdır. Fakat vaziyetimiz bundan da daha kötüdür: Çünkü bu felsefe yalnız en kuvvetli menfaatlerin tatminine imkân vermekle kalmıyor, yerine başka bir felsefenin gelmesini dehşet içinde karşılıyan çok derin an'anevî hislerle de destekleniyor. Bu hisler, onları besliyenlerde o kadar kökleşmiştir ki, taraftarlığını ettikleri içtimai kıymetlerde herhangi bir değişiklik yapılması gözlerinde âdeta tabiat nizamina bir tecavüz gibi büyüyor.”