İbn Teymiyye şöyle demektedir: "Şeytan bid'ate dayanan güzel, şerî olanı ise onlara kötü gösterir. Bu bid'atleri uygulama nin sonucunda ise insanlar Kur'an'dan ve Peygamber'in suulama den uzaklaşırlar. Dahası, bu insanlar Kur'an ve hadisleri duyma- yı ve öğrenmeyi de istemezler. "
Büyük alim Muhammed el-Emin eş-Şenkiti rahimehullah şöyle demiştir: "Müteahhirlerin/sonraki nesillerin sahabilere ve hayırla yad edilen diğer nesillere muhalefet ettikleri taklid türüne gelince, bu, diğer bütün âlimleri bırakıp sadece belli bir şahsı taklit etmektir. Böyle bir taklidin caiz olduğuna dair Kitap ve Sünnet'te herhangi bir nas mevcut değildir. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in ashabından ve hayırla yad edilen diğer nesillerden de hiç kimse böyle bir taklidin caiz olduğunu söylememiştir. Bu tür taklid, müctehid imamların görüşlerine de aykırıdır. Çünkü onların hiçbiri Müslümanların bütün âlimlerini bırakıp da sadece belli birinin görüşünde donup kalmayı kabul etmemişlerdir. Sadece belli bir âlimin taklit edilmesi, hicri dördüncü asırda ortaya çıkmış bir bid'attir. Kim bunun aksini iddia ederse bize ilk üç asırdan sadece belli bir şahsın mezhebine bağlı kalmış tek bir şahıs göstersin. Bunu asla gösteremeyecektir. Çünkü böyle bir şey hiç olmamıştır."
Şeyhül İslam İbn-i Teymiyye dedi ki : "Bidat iblis için masiyetten daha sevimlidir.
Çünkü günahkar kendisinin günahkar olduğunu bilir ve tövbe eder.
Bidat ehli ise yaptığı şeyin güzel olduğunu zanneder ve tövbe etmez."