b
Bilen Yok
0 üyeTakip
“İnsan neden doğru olanın bu çok özel, bu avutucu derecede intiharı andıran gerilim içinde yaşamak olduğunu kabul etmez de (sen de ara sıra buna benzer şeyler söylüyorsun; bense her söyleyişinde seninle dalga geçmeye çalışmıştım) onu kasten azaltır, şuursuz bir hayvan gibi (üstelik yine bir hayvan gibi bu şuursuzluğu severek) ondan uzaklaşır ve böylelikle bütün o rahatı kaçmış, kudurmuş elektriği kendi vücuduna aktararak neredeyse yanıp küle döner ki.”
«Neden aşk var? Neden sefalet var? Neden zevk var? Neden kahr var? Niçin, niçin? Cevap yok, değil mi? On beş yaşında bir kız, yirmi yaşında bir genç.
Pek ala genç bu kızı alsın, mesut olsunlar. Lakin hayır.
Oğlan attan düşer, kız çıldırır. Niçin? Yine cevap yok.
Şimdi bu acuze neye yaşıyor? Benim de hayatımda ne zevk var? Hiç! Böyleyken genç ölür, kız çıldırır. Ben ve acuze yaşar. Asıl garibi neresinde? Bunun neye böyle olduğunu bilen yok, yok, yok!»
Sayfa 129 - pdf
