Gökyüzünün perdeleri, açıl desem açılır mı?
Masalların ülkesine sonbaharda kar yağar mı?
Ak saçların vardı senin, güneş gibi bir gülüşün
Senin için ağlamıştı, ırmakları gökyüzünün
Şimdi buradan çok uzakta, rüzgârların tahtındasın
Belki masal diyarlarda,
Kaf Dağı’nın ardındasın
Uyan, uyan uykulardan, sonsuz sırlar arasından
Gökyüzünün kapısından bana yıldız toplar mısın?
Yine Karadeniz kenarında Starchas (Çerkesler) Ülkesi vardır. Ahalisi Rum-Ortodoks inancındadır. Fakat bunlar kötü insanlardır. Çünkü kendi çocuklarını Müslümanlara satarlar. Ayrıca başkalarının çocuklarını da çalıp satarlar. Çerkesler üstelik yol kesici, haydutturlar. Kendilerine mahsus bir dilleri vardır. Şöyle bir adetleri vardır: yıldırım çarpmasından ölen bir kimseyi bir sandık (tabut) içinde bir ağacın tepesine koyarlar. Ağacın altında yörenin ahalisi toplanır. Yiyecek ve içeceklerini de beraber getirirler, dansedip büyük bir bayram yaparlar. Sığır ve kuzu keser ve kurban ederler. Bu, üç gün devam eder. Olayın yıldönümünde ölü hâlâ ağaçta duruyorsa yeniden gelip yine aynı şekilde ölü tamamen çürüyünceye kadar kutlarlar. Bunun sebebi şudur: onlara göre bu ölü kutsaldır çünkü yıldırım tarafından öldürülmüştür.