d
dank
0 üyeTakip
Cihangir yokuşunu inerken,içimden bir ses yükseliyor:Bazen yaşasan da ölüyorsun, güzel :)
Sayfa 238
Hastanelerin bekleme odasında birbirlerine hastalıklarını anlatan yaşlı teyzeler gibiyiz..Acımak,kendi haline şükretmektir!!!!!!
Sayfa 225
Mesela herkesin mutsuz olduğu bir masada,ilk mutluluk konuşmasını muhakkak ben yaparım.Herkesin mutlu olduğu yerde de,depresyon ve intihar bahsini açan ilk kişi benimdir.Bir şeyin içini boşaltma isteğiyle yaşıyorum.Hepimiz gibi yani.Acımın içini boşaltmak beni mutlu ederken,mutluluğumun içini boşaltmak da güçlü hissettiriyordu..
Sayfa 91
Yollar bize memleket…dank
gitme zamanım geldiğinde artık anlıyorum..Çünkü çok insanı uğurladım.Gitme zamanı gelince,üstümü giyerim ve asla başka bir şeyi düşünmem..
Sayfa 1019