d
Dost dediğin
2 üyeTakip
Dedi ki: (59)
(Dost ve dostluk dediğimiz, çoklukla ruhlarımızın beraber olmasını sağlayan bir rastlantı veya zorunlulukla edindiğimiz ilintiler ve yakınlıklardır. Benim anlattığım dostlukta ruhlar o kadar derinden uyuşmuş, karışmış ve kaynaşmıştır ki, onları birbirinden, dikişi silip süpürmüş ve artık bulmaz olmuşlardır. Onu niçin sevdiğimi bana söyletmek isterlerse, bunu ancak şöyle anlatabilirim sanıyorum. Çünkü, o, o idi; ben de bendim! Ruhlarımız o kadar sıkı bir beraberlikle yürüdü, birbirini o kadar coşkun bir sevgiyle seyretti ve en mahrem
taraflarına kadar birbirine o kadar açıldılar ki, ben onun ruhunu benimki kadar tanımakla kalmıyor, kendimden çok ona güvenecek hâle geliyordum. Öteki alelâde dostlukları buna benzetmeye kalkışmayın: Onları, hem de en iyilerini ben de herkes kadar bilirim. O dostluklarda insanın, eli dizginde yürümesi gerekir; aradaki bağ, güvensizliğe hiç yer vermeyecek kadar düğümlenmiş değildir...)
Sayfa 111 - 112 III. Levha, -Zaman ve Hürriyet-, İBDA Yayınları.
Reklam
Kırıldığımızda güçlenmemiz gerektiğini salık veren değil canımız yandığında canı yanan ve bir daha canımızın yanmasına izin vermeyen dostlar seçmeliyiz.