Kadınların çifte standarda tabi tutulduğu bir dünyada yaşıyorduk. Ne kadar çok kadınla yatarsam o kadar cazip oluyordum. Titan ne kadar az erkekle birlikte olursa, o kadar klas oluyordu. Bu tamamen adaletsizdi.
alacağı dergi için haracı kesilen yollardan geçenlerle, binlerce kitaplık evde bahçıvanlar ve hizmetlilerle büyümüş insanların hedef olarak konulması ve bu hedeflere ulaşılamayınca başarısızmışçasına yaftalanması güzel mi? Başarının adil tanımlanması ama yarışın şartlarının herkes için farklı olması güzel mi peki? Ama bu soruyu sormayı çoktan bıraktık sanki. Bu durum çok doğalmışçasına devam ediyoruz hayatlarımıza.
"Yeter ki inan ve çok çalış, sen de bir Celal, bir İlber olabilirsin" :)