Ez ji xew rabûm, gulfiroşek dî,
Pir gelek şa bûm, gul bi dil didî.
Gul bi dil didî.
(Uykudan uyanınca bir gül satıcısı gördüm.
Çok mutlu oldum çünkü gönül verene gül veriyordu.)
youtu.be/0HRYMpGvmd8
youtu.be/BCNncfrnRhk
1922' de Bazîd' de doğan Seyadê Şame nişanlı iken cezaevine düşer. 1945 yılında15 sene cezaevinde yattıktan sonra dayanamayıp firar eder. Erivan'da mülteci olarak kalır ve 1991'de popüler bir radyoda şuan çok meşhur olmuş "esmar emman" şarkısını söyler. Şu sözler ile başlardı radyo programına;
"Ez Seyadê Şame, fîrarê destê romê, niha penaberim rewanê."
Bu radyoyu dinleyen Bazîdli akrabaları onu getirmek için Erivan'a gider ve onu geri getirirler. Seyadê Şame evlenmiş ve artık üç çocuk babasıdır. 1991 yılında Bazîd'deki evine gelen Seyadê Şame'nin dikkatini sırtını duvara dayanmış yaşlı bir kadın çeker ve bu bacım kimdir neden tanıştırmadınız der. Akrabaları o bacın değil, o seni yaklaşık 50 yıl bekleyen nişanlın Zülfinaz'dır derler. Yaklaşık 50 sene beklemiştir. Seyadê Şame öyle donar kalır gözleri dolu dolu, başını önüne eğer, utanır Zülfinaz'ın yüzüne bile bakamaz. Hâlâ şokta olan Seyadê Şame dayanamayıp tekrar Erivan'a geri döner ve yaklaşık bir ay sonra ailesine bir mektup gelir ve Seyadê Şame vefat etmiştir...