Tefsir kaynaklarımızda şeytanın dört yerde ah ederek inlediği ve kahr-u perişan olup sarsıldığı ifade edilir.
Birincisi Hz. Adem'e secde etmemesi sebebiyle Allah'ın huzurundan kovulduğunda, ikincisi dünyaya indirildiğinde, üçüncüsü Peygamber Efendimiz peygamberlikle müşerref olup da Kur'an inmeye başladığında, dördüncüsü de Fatiha suresi nazil olduğunda.
Fatiha, insanın kim olduğunu, kimle olması ve kimlerle olmaması gerektiğini, Allah'ı nasıl tanıması, nasıl bilmesi ve bu bilgi ile nasıl amel etmesi, bu hayatı nasıl yaşaması, nasıl kulluk etmesi ve nasil bir ahlak-ı hamideye sahip olması gerektiğini açıklar.
Rasûlullah ﷺ ,Ebû Saîd b. Muallâ isimli sahâbîye buyuruyorki; Kur’an-ı Kerîm’deki en büyük sureyi mescitten çıkmadan bildireceğini ifade buyurmuş, sonra da bunun Fatiha olduğunu açıklamıştır.”(Buhârî, “Fezâ’ilü’l-Kur’an”, 9).