f
Felsefe Edebiyat Düşünce
9 üyeTakip
Ben benden geçtim seni buldum.
Ben senden geçtim kendimi kaybettim.
Bir türlü bende durup da "Ben"i bulamadım.
Anladım ki;
Sen olmadan ben benle bir hiçim...
Erdal ÖZAYDIN
Erdal ÖZAYDINİnsan Neyle Yaşar?Felsefe Edebiyat Düşünce
Tolstoy’un İnsan Neyle Yaşar? adlı kitabı, ilk bakışta basit ama derin anlamlar barındıran hikâyelerden oluşuyor. Kitaba ismini veren ana hikâye, bir ayakkabıcı olan Simon’un, sokakta çıplak halde bulduğu gizemli bir adamı evine almasıyla başlıyor. Meğer bu adam bir melekmiş ve dünyada üç önemli gerçeği öğrenmekle görevlendirilmiş.
Tolstoy burada insana dair çok temel sorular soruyor: İçimizde ne var? Bize ne verilmemiştir? İnsan neyle yaşar? Bu soruların cevabı, hikâye boyunca küçük olaylarla yavaş yavaş açığa çıkıyor ve sonunda öğreniyoruz ki insanı yaşatan şey sevgi. Açıkçası, okurken bu kadar basit bir gerçeğin aslında ne kadar güçlü olduğunu fark etmek beni etkiledi.
Kitap sadece bu hikâyeden ibaret değil. Özellikle İnsana Ne Kadar Toprak Gerekir? hikâyesi bende büyük iz bıraktı. Hırsın insanı nasıl kör ettiğini anlatıyor. Ana karakter Pahom, sürekli daha fazla toprak sahibi olmak istiyor ama sonunda onun için yeterli olan tek toprak parçası, mezarının kapladığı yer oluyor. Bu kadar çarpıcı bir mesaj, böylesine sade bir dille ancak Tolstoy gibi bir usta tarafından anlatılabilirdi.
Tolstoy’un dili çok sade, hikâyeler akıcı, ama anlatmak istediği şeyler çok derin. Bu kitabı okuduğumda, aslında hayatta en önemli şeylerin çok basit olduğunu ama bizim bunları unutmaya meyilli olduğumuzu düşündüm. Eğer insan doğası, ahlak, sevgi ve anlam üzerine düşündüren hikâyeler okumayı seviyorsanız, İnsan Neyle Yaşar? kesinlikle okunması gereken bir kitap.
Reklam
Puan vermedi·368 syf.··
Beğendi
·2024 115. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 28 Eylül 2024 00:00
Edebiyatı kurcalamayı seven her okur az çok Roland Barthes’ın yazar öldü görüşünü duymuştur. Bir metin okunduğu sürece vardır ve okuruna göre sayısız okumaya açıktır. Yazarın ölümünü dile getiren Barthes ölümüyle bir romana konu oluyor ve ölümü sayısız okumaya açılıyor hem de “Hayat bir roman değildir.” başlangıç cümlesiyle.
Laurent Binet ilginç bir roman yazmış. Polisiye ve felsefe birlikte ilerliyor, gerçeklikle kurmaca da…Karakterleri ise göstergebilimciler, yapısökümcüler, yirminci yüzyılın öne çıkan entelektüelleri. Faucault, Umberto Eco, Derrida, Sollers birer karakter. Görüşleri kurguya yerleştirilmiş, haklarında detaylı bilginiz olmasa da severek okursunuz diye düşünüyorum. Konuşmak yerine kuş gibi sesler çıkararak tepki veren bir Lacan da var. Bknz:Sollers ve Kristeva’nın verdiği yemek.
Hikayenin çıkış noktası dilin işlevleri. Roman Jakobson dilin altı işlevini tanımlıyor. Bunun için makele karıştırmadan önce az bekleyin, Binet kısa ve öz açıklamış. Her durumda herkesi her şeyi yapmaya ikna edebilecek yedinci bir işlev keşfediliyor ve bu sır Barthes’ın öldürülmesine sebep oluyor. İkna deyince tabii ki iktidarın dahil olmaması düşünülemez! Bir komiser ve göstergebilim alanında çalışan öğretim görevlisi, Barthes’ın ölümünü araştırırken açığa çıkarıyorlar bu yedinci işlevi ve politikacıların olayla ilişkisini. Bu soruşturma sırasında entelektüellerin toplantılarına, felsefi tartışmalarına da katılıyorlar. Özellikle felsefe sevenlerin çok beğeneceği düşündüğüm bölümler.
Çok severek okuduğum bir kitap oldu, bence bu yıl yayımlanan en iyi kitaplardan biri. Burada şu alıntıyı yazmalıyım:) “Umberto Eco, hoşça gülümseyerek şöyle diyor: Tek boynuzlu at aramaya çıkıp gergedandan başka bir şey bulamayan insanlar vardır.”
Felsefe tarihi kitaplarından biliyorum, 50 soruda aydınlanma kitabını okumuştum, ülkenin büyük değerlerinden nur içinde yatsın
Haksız suçlamalara ve bana haksız yere saldıranlara yanıt vermeye hakkım olduğuna inanıyorum.
Reklam
Reklam