Harry Potter
63 üye · 7 yeni gönderiTakip
Harry Potter serisi ve paylaşımları.
"Seni pis küçük maymun!" diye avazı çıktığı kadar bağırdı Bellatrix. "Ne cüretle bir cadının asasını alırsın, ne cüretle efendilerine karşı gelirsin?"
"Dobby'nin efendisi yok!" diye cikledi cin. "Dobby özgür bir cin ve Dobby, Harry Potter ile arkadaşlarını kurtarmaya geldi!"
"Ölülere acıma, Harry. Yaşayanlara acı, her şeyden çok da, sevgisiz yaşayanlara. Geri dönerek daha az ruhun sakatlanmasını, daha az ailenin parçalanmasını sağlayabilirsin. Eğer bu sana değerli bir amaç gibi görünüyorsa, şimdilik birbirimize hoşçakal diyoruz."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Ama ne kadar dokunaklı bu, Severus," dedi Dumbledore ciddi bir ifadeyle. "Yoksa bunca zaman sonra çocuğa karşı sevgi mi beslemeye başladın?"
"Çocuğa mı?" diye bağırdı Snape. "Expecto patronum!"
Asasının ucundan gümüş maral fırladı: odanın zeminine indi, tek bir sıçrayışla odayı geçip pencereden dışarı uçtu gitti. Dumbledore onun süzülerek uzaklaşmasını izledi ve maralın gümüşsü parıltısı sönerken, Snape'e döndü, gözleri yaşla doluydu.
"Bunca zaman sonra, öyle mi?"
"Her zaman," dedi Snape.
SpoilerrHarry Potter
Ginny ile Hermione ailenin diğer üyelerine yaklaşırken, Harry, Fred'in yanında yatan iki cesedi gördü: Remus ve Tonks. Solgun, hareketsiz ve huzurlu bir halde, karanlık sihirli tavanın altında uyuyorlardı sanki.
Büyük Salon uçup gidiyormuş, küçülüyormuş, ufalayıyormuş gibi oldu ve Harry kapıya doğru geriledi. Nefes alamıyordu. Diğer cesetlere bakmaya, başka kimin onun için öldüğünü görmeye dayanamayacaktı. En başta teslim olmuş olsa Fred ölmeyebilecekken Weasley'lerin yanına gitmeye, onların gözünün içine bakmaya dayanamayacaktı...
