Kendine yettiği (otarşi, autarkeia) ölçüde kişinin başkasına bağımlılığı azalacak ve hakikati korkmadan ifade (parrhessia) edebilecek bir eylem özgürlüğüne (eleutheria) ulaşacaktır. Derviş ve kiniklerin bu özgürlüğe ulaşmasının yolu ise ancak yüklerinden (her anlamda birikim, sermaye, kapital, töre, mantık; dil olarak mana-anlam; toplumsal düzen olarak hukuk veya toplumun bizatihi kendisi) kurtulmakla olacaktır. Böylelikle eylem ve inanç-düşünce birlikteliğine (mümin) yani bir çeşit gerçek birliğe varılmış olunacaktır ki bu da hakikatin biricikliğinin ayrı bir ifadesidir.