Ruh
روح
Nefs terimiyle eş anlamlı olarak kullanılsa da genel olarak insan bedenine yayılmış latif cisimdir. İnsanın, varlıkları ve olayları idrak etmesini ve değerlendirmesini sağlayan ilkedir. Aklın ve kalbin fonksiyonları ruhun dışa vurumu olarak da ifade edilir.
Ruh zorunlu olarak bir cevherdir; bu, şu anlamdadır: Ruh, bilkuvve (güç halinde) hayata sahip doğal cismin biçimidir (Aristoteles, 2001: 65).... O halde ruh türüne uygulanabilir genel bir tanım formüle etmek zorundaysak, ruhun, doğal ve organize olmuş doğal bir cismin ilk entelekheia'sı (yetkinlik) olduğunu söyleyeceğiz (Aristoteles, 2001: 67).
Erken dönem İslam âlimleri bile, İslam toplumunda yaşayan herkese açıklanabilecek yaşam tarzı ve ibadet sorunları gibi pratik meselelerdeki durumun aksine bâtınî anlamın herkese ifşa edilmemesi gerektiği konusunda hemfikirdir.
Gazzâlî, felâsifenin bazı öğretilerinin doğruluğunu çürütmeye giriştiğinde bile onların yanlış olduğunu göstermeye gerek duymamış, yalnızca söz konusu öğretilerin kanıtlanmamış ve vahyin zâhirî beyanına aykırı olduklarını gösterme gereği duymuştur.
Diyorlar ki Allah'ın 99 ismi vardır ve bu isimlerin her biri diğerinden farklı manalardır. Ancak akıl eden her mantıklı insan bilir ki kendisinde 99 mana bulunan bir şey tek bir şey olamaz, çünkü bu 99 manadan her birinin kendi özü olacaktır. O halde bu kişilerin inançlarının altında yatan çoklamadır ( çoktanrıcılık) birleme değil.