k
Karakter
27 üyeTakip
Bana gelince, acı çekmek hoşuma giderse, şeylere hatta başka insanlara ihtiyacım kalmaz.
Kendime nasıl işkence edeceğimi biliyorum.
Açgözlüyü elini pençe gibi kullanışından, har vurup harman savuranı her şeye boş veren elinden, tedbiri elden bırakmayan sakini, şüpheciyi titreyen eklemlerinden tanırsın; parayı ister buruştursun, ister sinirli sinirli parçalara ayırsın, isterse de devir sırasında tükenmiş halde yorgun avcuyla masaya koysun, yüz farklı karakter, parayı tutarkenki hâlinden kendini şimşek gibi belli eder.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Babası değildi. Her an benzerliğe dönüşmeye hazır, dar bir çizgide yürüdüğünü sanmıştı. Ama çizgi aslında dar değildi.
Büyük, aşılmaz bir uçurumdu. Julian asla onun gibi olamazdı. Öfkesinin açığa çıkmasına izin verse bile -bir tartışmada sesini yükseltse bile- babasının yaptığı zulümleri asla yapamazdı. Yakınından bile geçemezdi. Bunu sonunda şimdi görebiliyordu. Duş duvarına yaslandı ve içi boşalana kadar hıçkıra hıçkıra ağladı.
Anakarakterler ve "Kötü" KarakterlerKarakter
Şu âna kadar okuduğum romanların çoğunda şöyle bir şey fark ettim: Anakarakterler kısasa kısası savunur, kötü karakterler ise gerçek adaletin intikam olduğunun bilicindedir. Kitabın sonunda kötü karakter ölür, anakarakter ise bir cinayet işlemiş gibi değil de bir yarışı kazanmış gibi gösterilir okurlara. Kitap boyunca anakarakterin çok zeki olduğu söylenir ama anakarakteri anakarakter yapan, aldığı aptalca kararlar sonucunda girdiği hallerdir zaten. Kötü karakterler de, aslında fark edilmese de onlardan çok daha zeki, kültürlü ve entelektüel olurlar. Genelde doktor veya profesör olurlar hatta. Kötü karakter birini öldürmek zorunda kaldığında herkes ondan nefret eder ama kimse anakarakterin seri boyunca öldürdüğü onlarca masumu düşünmez. Anakarakter kendini durmadan geçmişiyle acındırır, birileri uğrunda savaşır, yaptığı "fedâkarlık"la hava atar ve kendini farklı ahlak anlayışlarına göre şekillendirebilecek kadar basittir. Kötü karakterler ise anakarakterden kat kat daha beter bir geçmişe sahip oldukları halde o geçmişi bir bahane olararak sunmazlar, uğruna savaşacak kimse bırakmadığı için dünyadan intikam almak isterler, en büyük fedâkarlıkları yapanlar aslında yine onlar oldukları halde isimleri bile anılmaz ve ahlak anlayışını da umursamazlar, insanlığa karşı nefretleri her daim aynıdır. İnsanları ölüme terk edip sonra da "o beni kurtarırken öldü" demezler, küstah ama gerçekçilerdir. Dünyayı ele geçireceklerini söyledikleri için de pek sevilmezler ama kimse onların hükmettiği bir dünyanın nasıl olacağını düşünmez. İçten içe en edebî ve en felsefî kişiliklere sahip karakterler yine onlardır ama okurlar tarafından bu sadece manipülasyonun bir parçası olarak görülür...