k
Karalamalar
2 üyeTakip
olmayan sevgilimeKaralamalar
-Kimdi o sevgilim? Sokrates miydi? ''Seni ölüme mahkum ettik!'' diyen yargıca, büyük bir dinginlikle: ''Doğa da sizi!..'' yanıtını veren akıllı insan?.. Ah, olmayanım! Birden anlayalım, bir dem; kendi kendine hükümler biçen insanı görünce doğa: ''Bu ne acelecilik mirim! Ben zaten ağır ağır geliyordum soluğunun künyesini düşürmeye...'' diyerek alaycı gözlerle, izliyor ve gülüyordur değil mi?..-
...Kendi yokuşunu tırman ve gün doğarken kendi yolunu gözle. Dünyayı okşa. Kapıyı arala. Sarmaşığı gör. Aydınlığa sarıl. Çöplerden yüz çevirme; hakikatin bir parçası onlar. Filizlen. Taşacak kadar dolmalısın ki bolluğun her yöne dağılsın. Bir ses seni çağırıyor. Yola koyul. Kendine örnek ol. Kendi gözlerinle bak. Bulduğun şeyle yaşa. İçine kapan ki başkalarına yaklaşasın. Kendi habercin ol. Mesajını dillendir. Meyveleri içinde topla. Göreceksin bak, dalların öyle bereketli olacak ki sepetler arzulayacaksın ve fileni doldurmak için tek bir dalın meyveleri sana yetecek.
Bu bulutlu günün ortasından, sana seslendim. Dünyanın ortasından sana sesleneceğim ve sesinin yolunu gözleyeceğim. Bu yalnızlık vadisinde su gibi ak ve fısılda. Ben duyacağım.
Reklam
tepemdeki ışık gözümü alıyor. başımı yana çevirip pencereden dışarı bakıyorum. dişimin uyuşmasını bekliyorum. geçen gelişimde kar yağıyordu bu pencereye. bugün rüzgar esiyor. bir kuş gelip konuyor pencerenin pervazına. gerçek bir güvercin! bildiğim, alışık olduğum boyutlarda! buranın güvercinleri çünkü etli butlu kocaman; onları ilk gördüğümde ağaca tüneyen tavuklar sanmıştım. belki de isimleri başkadır, güvercin değillerdir. bu camdaki ama, gerçek bir güvercin. kabarık beyaz tüylü. "güzel güvercinmiş" dediklerimden üstelik. paçalı bile diyebilirim belki. rüzgarla kabaran kanatlarının arasında siyah tüyleri de var. boynunu çevirip tek gözüyle bana bakıyor. ben de ona. hiç kıpırdamıyorum ki tedirgin olup uçmasın. aslında şöyle derin derin nefes almak istiyorum, içim sıkışıyor ama almıyorum. benim derin nefeslerim dışarıdan çok belli oluyor. ufak nefeslerle idare edip karşımdaki güvercinin tek gözüyle bakışıyorum. doktor geliyor, uyuştu mu diye soruyor. başımı sallıyorum, güvercin uçup gidiyor. doktor dişlerimden çekilmiş ekrandaki filme bakıyor. diş eti çekilmesi başlamış diyor. başımı çevirip ben de bakıyorum ekrana. diş etini nasıl ayırt ettiğini merak ediyorum. diş sıkma var mı diye soruyor. dişlerinizi sıkıyor musunuz? durup düşünüyorum. dişlerimi sıkıyor muyum?! hayır sanmıyorum, diyecek oluyorum. belki de sıkıyorum. geceleri bazen uyuyamıyorum. sabahları bazen çene ağrısıyla uyanıyorum. gün doğmamış oluyor. gecenin sessizliği sürüyor. kafamda ama düşünceler durmuyor. neyse diyorum, neyse ki sabah ezanlarını duymuyorum. sabah ezanıyla idam edilen şu çocuk canlanıyor gözümde. o çocuk, çocuklar, kanlı sabah ezanları... ama şu an dişlerinizi sıkıyorsunuz diyor doktor. size bir diş sıkma aparatı yazayım, gece yatarken takarsınız. istemiyorum.
yüreğim ağzımda, bir de
uluslar-arısıKaralamalar
Bir arı çapraz geçiyor önümden, belirli aralıklarla. Ağzına bir çiçek alıyor yerden, hızla uçup köşedeki müstakbel yuvasına ekliyor. Uygun çiçeği seçmek için ağaç dalında soluklanıyor bir miktar, ve devam ediyor.
03.30'de böyle, 08:30’da böyle, çıkıp gidiyorum sonra. Hala böyle mi gün boyu? Ritmik ve bilinçli. Her canlı ritmik, çalışkan ve bilinçli..
Sabah mor çiçek ağacına gelen koca arı, akşam da geliyor.
Muhsin Bey’in çiçekleriyle konuşmasına benziyor arının gelişi:
- Arılar sardı arılar sarmıştı başımı
saçlarımın arasına karışmışlardı
Aklım şimdi oyuk oyuk
zihnimin peteklerinde yapışkan vızıltılar.
Biz de en az köşedeki tornacı kadar iyi biliyoruz:
İzlanda'da doğmadın diye çektin sen bunca çileyi.
Şimdi sen,
Budapeşte'de renkli yaşlı avizeleri selamlayan
Yüksek balkonundan köprülere böbürlenerek bakan
2 odalı eski bir evde
Genç kahkahaların huzurunda
Bencil bir sûkutta olan bir arı da olabilirdin.
seçilmiş evsizlikKaralamalar
Bu belirsizlik ve sınırsızlık halinde kendimi bir şeylerle tanımlamak ihtiyacındaydım. "Bir akım, bir öğretı, bir din, bir adam çıksın da karşıma peşinden gideyim" halindeydim. Acaba Budist olabilir miydim? Ya yogini? Benim bu yaptıklarımı yapanlara bir şey deniyor muydu? E ben, o olsaydım ya. O kalıplara girmek için nereye gitmek gerekiyordu? Hemen bavulumu toplayıp yola çıkabilirdim. Pazartesi simya atölyesine gidebilirdim. Ama bunun daha Sali'sı, Çarşamba'sı, Perşembe'si de vardı. İlla bir ara giderdim. Gitmedim, gidemedim, güdülenemedim. Gördüğüm her şeyi yapmış olmak istedim, yapmak vakti gelince de beceremedim. Yoldaki her kemik parçası için durunca haliyle ne aradığımı da unuttum. Hem genç, hem aç, hem de yaralıydım. Hem ne aradığımı bile bilmiyor, hem karnımı doyurmaya çalışıyor, hem de teselli bulmaya çalışıyordum. Teslim olmak isterken gardımı daha da kuvvetlendirdim. Ruhumun halihazırda duymakta zorlandığım kısık sesini iyice susturdum. Hayli yedim, biraz dua da ettim ama sevme işini pek beceremedim. Seçilmiş evsizliğin yan etkisi duygusal yatırımsızlıktan hastalandım.
Reklam
Reklam