Hayatı olması gerektiği haliyle değil olduğu haliyle sevmek...' Yaşama sevinci ve huzur, belki de bu razılık haliyle zuhur ediyor, geçip giden bir dünyada dış koşullardan olabildiğince özgürleşerek. Hırsların bittiği yerde başlıyor mutluluk, daha hızlı gitmekle başarı ve mutluluğa daha çabuk ulaşabileceğimizi sanıyoruz, ama hayır. Sadece köprüden önceki son huzur ve sukûnet çıkışlarını kaçırıyoruz.
Dur biraz, belki görülmeyi ve hissedilmeyi bekleyen bir şey vardır