1000Kitap Logosu

Kendi Sözlerimden

1 Takipçi
TAKİP ET
En büyük hayalim en mutsuz anımda Kafama dikmek bir kutu hapı Ama unutmayın En mutsuz anımda Normalde ölmek istemem elbette Kim ölmek ister ki mutluyken Merak etmeyin Benim de içim neşe dolu, pırıl pırıl Ama bazen insan Fazla yorulur, fazla yara alır İnsanlar adeta geber diye bağırır İşte o an pes etmeye hazırdır Sadece o an Aslında Elim hap kutusuna gittiği her an Cehenneme olan inancımı kaybetmek istiyorum Hayat zaten çok zor ama Hayatımızın ötesinde de bir çok engel Dünyadaki engelleri insanın, diğer insanlardır Hayat ötesindeki engelleri ise tanrının cezası Cehennem Tabi inançlıysa insan Neden inançlıyım ki diyorum Bazen her gün, bazen her an Ama zaten mühim olan da inancım olduğu halde Tanrıya karşı çıkmak değil mi Aynı sevenleri reddettiğimiz gibi Maalesef Ben daha önümdeki engelleri, insanları aşamıyorum Tanrıya baş kaldırmak ne haddime Boşver Leşim vurur kıyıya zaten bu cennet(!) ülkede En fazla bir kaç güne
Bir yerden bıkıp, yeni bir yola çıkan kişi, çıktığı yolun hiç de yepyeni bir yol olmayabileceğini; daha önce zaten yürünmüş bir yol olabileceğini de hesaba katmak zorundadır: Mutlak yeni bir yol yoktur: Ama, yola çıkacak kişi açısından, yeni yol – çoktur… Dedi Aruoba
1