156- Peygamberimizin bildirdiği farzlar ve harâmlar da, Kur'ân-ı kerîmde açıkca bildirilen farzlar, harâmlar gibi kıymetlidir. Bunlara da inanmıyan, kabûl etmiyen dinden çıkar, kâfir olur.
114-Cin ile tanışan falcılar ve yıldıznâmeye bakıp ve sorulan herşeye cevâb verenlere ve büyücülere gidip, söylediklerine, yapdıklarına inanmak, ba'zan doğru çıksa bile, Allahü teâlâdan başkasının herşeyi bildiğine ve her dilediğini yapacağına inanmak olup, küfr olur. [Fen bilgilerine inanmamak böyle değildir.]
115-Sünneti hafîf görerek, ehemmiyyet vermiyerek terk etmek küfr olur.
116- Zünnâr denilen papaz kuşağını bağlamak ve putlara ya'nî haç, salîb denilen dik kesilen iki çubuk ve heykellere ve bunların resmlerine tapınmak, ta'zîm etmek ve ahkâm-ı islâmiyyeyi bildiren din kitâblarından birini tahkîr etmek, islâm âlimlerinden birini istihzâ, alay etmek ve küfre sebeb olan bir söz söylemek ve yazmak ve ta'zîm etmemiz emr olunan bir şeyi tahkîr ve tahkîr etmemiz emr olunan bir şeyi ta'zîm etmek küfrdür.
117- Bir sâhir [büyücü], sihr ile istediğini elbette yapar, sihr muhakkak te'sîr eder diyen ve inanan kâfir olur.
118- Müslimân, kendisine kâfir diyene, efendim gibi kabûl gösteren cevâb verirse, o da kâfir olur.
119-Harâm olduğu bilinen belli bir mal ile câmi' yapdırmak ve sadaka vermek ve başka hayr yapdırmak ve bunlara karşılık sevâb beklemek küfrdür.
120- Bir kimse, elindeki kat'i harâm olan maldan sadaka verse, sevâb umsa, alan fakîr, harâmdan olduğunu bilerek, verene Allah râzı olsun dese, veren de veyâ başka bir kimse de âmîn dese, hepsi kâfir olur.
41-Mevki sâhibi bir müslimân aksırınca, buna (Yerhamükallah) diyen kimseye, büyüklere karşı böyle söylenmez demek küfr olur.
42- Vazîfe olduğuna inanmıyarak, hafif görerek nemâz kılmamak, oruc tutmamak, zekât vermemek, küfr olur.
43- Allahın rahmetinden ümmîdini kesmek küfr olur.