Yönetici, baskın, sert, ilkeli, planlı ve büyük oranda aklıyla hareket eden İza'nın yaşadığı acıları konu alan bir roman.
Anne ve babası onun için çok değerliymiş, bunu kendisi de sonradan anlıyor. Onlarla duygusal bir bağ kurmuyor fakat çok sonra kurmadığı için pişmanlık dıyuyor. Sevgisini hayatındaki hiçbir insana açıkça ifade etmiyor. Kısacası donuk, kuralcı ve "olması gereken"lere takmış bir durumda. Bu örüntü elbette romantik ilişkilerine de yansıyor.
Szabó'nun
Kapı romanındaki ana karakter Emerenc ve İza'nın arasında çok benzerlik gördüm. İkisi de inatçı, otoriter, dediğim dedik ve etrafındakileri yönetmek isteyen karakterler. Katı kuralları, tuhaf takıntıları ve değişmez sınırları var ikisinin de. Belki de Szabó bu ana karakterlerle kendini açımlıyordur :)
Romanla asla bağ kuramadım. Elimde süründü, bitirmek için zorladım kendimi. Duygu aktarımını samimi bulmadım. Olaylar da çok anlamsız, gereksiz ve sıkıcı gibiydi. Çok durağan, akıcı değil. Ve detaylar ön planda. Belki bu sayede daha objektif bir tutum izlenmiş ancak bu objektifliğin çok abartıldığını düşünüyorum. Cümlelerin edebiyatla dolu olduğunu da söyleyemeyeceğim.
Kapı romanı bu romandan katbekat ilgi çekici ve özgündü. Bu kitap maalesef beklentimin çok altında kaldı.
Kısacası önermeyeceğim bir kitaptır İza'nın Şarkısı.
Iza'nın ŞarkısıMagda Szabo · Yapı Kredi Yayınları · 20243,828 okunma