.
Yemek yapmak ; bir nev'i hayatın özeti gibidir aslında.
Acıyla gözyaşını soteleyip , güzelliklerin arasında kamufle etme çabası.
Hayatın klasiği belki bu yaptığımız , yapmaya çalıştığımız ama her durumda da yemek piştikten sonra yaptığımız gibi , ruhumuzun da demlenmeye ihtiyacı olduğu aşikar.Bu noktada da kendimizi en rahat , dingin , huzurlu hissettiğimiz kişilerin yanında alırız soluğumuzu.Tıpkı bir evin kalbi olarak düşündüğüm mutfak misali , onlar da yüreğimizin en huzurlu odasıdır kaçıp saklandığımız , hayatımızın tadı tuzudur 😊
Hadi bakalım afiyet olsun tüm hücrelerimize :)