m
Müze Eğitimi
1 üyeTakip
CUMHURİYET GAZETESİNE RAĞMEN!..Müze Eğitimi
Cumhuriyet gazetesi, müze ve benim hayatıma, başarılarıma dair bir ek yayınlamıştı. Şunu yazmışlar: "Prof. Dr. Fuat Sezgin bu müzeyi yaparken bize, "Din, geriliğimizin sebebi değildir mesajını veriyor!" Ve tamamıyla bunun tersine istikamette mücadele eden Cumhuriyet gazetesi yazıyor bunu... Olsun, varsın onlar İslâmiyet'i kabul etmesinler. Ben her şeyden evvel insanları, kendi milletimin fertlerini bu aşağılık duygusundan kurtarmak istiyorum... Gelsinler, müzeyi ziyaret etsinler; inanıyorum ki, bu müzeyle insanlara çok tesir edeceğiz...
Sayfa 130 - II. Bölüm, Kendimizi Tanımak, -Yaratıcılık (Keşfetme) Özelliğimizi Kaybettik-, Pınar Yayınları
Güzel sanatların aramızda geri kalmışlığının bir nedeni, estetik algının bir boş zaman işi olduğu fikridir. Gözler ve görsel aygıt sağlam olabilir: nesne fiziksel olarak orada bulunabilir: tıpkı Notre Dame Katedrali veya Rembrandt'in Hendrickje Stoffels portresi gibi. Kabaca, nesne 'görülüyor' olabilir. Bakılabilir, muhtemelen tanınabilir ve üzerine doğru isim yazılmış olabilir. Ama organizmanın bütünü ile nesne arasında sürekli etkileşim olmadığından, algılanmazlar, hele estetik olarak hiç algılanmazlar." Sartre'in yazdığı gibi, Venedik'in, "herkesin deneyimlediği" ama "kimsenin görmediği" resimleri vardır.
Reklam
Bazı tablolarla ilk karşılaşmamızı hatırlayıp onlara nasıl baktığımızı soralım kendimize. Uygun bir mesafeden, önemli, değerli, o yüzden de doğru şekilde adlandırılması, tanınması ve hayranlık duyulması gereken nesneler olarak mı? Yoksa nesnel bir gerçekliğin temsilleri olarak mı? Yine belli bir mesafeden bakarak, renklere, çizgilere, fırça darbelerine, biçime odaklandık mı? Ressamın ünü ya da tanıdık olması görüşümüzü etkiledi mi? Kant bize objektif bir duruş benimsememizi, örneğin, dünyadaki konumlarımızı ve ilişkilerimizi bir kenara bırakmamızı ya da parantez içine almamızı söyler. Ama tablonun içine girmek bir hayal gücü edimi ister. Ve içine girmek demek, tabloyla meşgul olmak, ona katılmak, dikkatimiz, duygularımız ve algılayışımızla ona hayat vermektir.