n
Nihan Kaya
3 üyeTakip
saklanmak bir hazdır, bulunmamaksa facia..Nihan Kaya
Çocukken sorun nasıl acı çekmemizde değil,acı çekmemizin kimse tarafından bilinmemesinde,görünmemesinde,ifade edilmesinin yasaklanmasında ise bugün de bunun artçılarını yaşıyor çünkü içimizdeki çocuk....
Sayfa 65
Evlilik kişiseldi, düğün sosyal. Düğün, kişilerin en mahrem hayatlarına, gürültüsü nispetinde yapılan müdahale demekti. Düğün büyüdükçe gelin ve damat küçülür, toplumun oyuncağı haline gelirdi.
Sayfa 200 - İthaki
Reklam
Benim İmgem
Seni Feda Etmeyeceğim 
Nihan Kaya
Ben bir roman mı okudum yoksa denemeler bütünü mü bilmiyorum ama okuduğum şey çok güçlüydü.
Romanlar vardır sürükleyici, 500 sayfayı bir günde bitirirsin, bazı metinler vardır okurken gözyaşların sayfayı ıslatır, bazılarına gülersin kahkahalarla, ama çok azı insanı titretir. Tüylerin diken diken olur, okuduğunu sindirmek istersin , sindiremezsin. Serttir çünkü. Sertliği haklılığındandır. Paylaşmak istersin birileriyle o sert gerçekliği ama onu yazan o cesur kadın kadar yüreğin yoktur. İçindeki öyle bir tele dokunur ki yazılanların bir kısmı sanki sana özel yazılmıştır ve başkası okusa da anlamaz yada senin duyumsadığını duyamaz.
"İmge dediğimiz şey puttur"
Belki bunu ilk kez sen söylemedin bilmiyorum ama bir ifade bir metne, bağlamına bu kadar mı güzel oturur.
"Tanrının imgesini Tanrı'nın kendisi sanarak böyle savunmak putperestliktir."
Bu nasıl ve ne güzel bir cüret...
M.ö 50000 lerde monoteist bir insan düşünün. Dünyası kaç kilometre kare olabilir, gökyüzünün derinliğini ne ölçüde idrak edebilir. Ve bu idrak edebildiği ve üstüne 10 misli katarak hayal edebildiği bu dar yere evren diyecek ve imgesel tanrısı bu kadar alanın tanrısı olacak.
Bu kişinin yanında 2023 yılında yaşayan tanrıtanır bir astronomun ilahı aynı imgesellikte olabilir mi? Ya 5023 yılındaki bir varlığın tanrı imgesi nasıl olacak.
İmge, paranteze almaktır. Gerçek Tanrı paranteze sığmaz.
İmgesiz düşünemiyorsak eğer en azından bunun bilincinde olmalıyız; benim Tanrı imgem benim beyin parantezimdir, o parantez içinde Tanrıdan olandan elbette vardır. Ama Allah'ın senin beyin parantezine sığacağını düşünmekten daha büyük bir hakaret edebilir misin yaratıcına. Ve o küçük parantezlerimize bütün insanları gerekirse zorla sığdıracağız öyle mi?
" İbrahimNihan Kaya
Seni Feda Etmeyeceğim Nihan Kaya
Ben bir roman mı okudum yoksa denemeler bütünü mü bilmiyorum ama okuduğum şey çok güçlüydü.
Romanlar vardır sürükleyici, 500 sayfayı bir günde bitirirsin, bazı metinler vardır okurken gözyaşların sayfayı ıslatır, bazılarına gülersin kahkahalarla, ama çok azı insanı titretir. Tüylerin diken diken olur, okuduğunu sindirmek istersin , sindiremezsin. Serttir çünkü. Sertliği haklılığındandır. Paylaşmak istersin birileriyle o sert gerçekliği ama onu yazan o cesur kadın kadar yüreğin yoktur. İçindeki öyle bir tele dokunur ki yazılanların bir kısmı sanki sana özel yazılmıştır ve başkası okusa da anlamaz yada senin duyumsadığını duyamaz.
"İmge dediğimiz şey puttur"
Belki bunu ilk kez sen söylemedin bilmiyorum ama bir ifade bir metne, bağlamına bu kadar mı güzel oturur.
"Tanrının imgesini Tanrı'nın kendisi sanarak böyle savunmak putperestliktir."
Bu nasıl ve ne güzel bir cüret...
M.ö 50000 lerde monoteist bir insan düşünün. Dünyası kaç kilometre kare olabilir, gökyüzünün derinliğini ne ölçüde idrak edebilir. Ve bu idrak edebildiği ve üstüne 10 misli katarak hayal edebildiği bu dar yere evren diyecek ve imgesel tanrısı bu kadar alanın tanrısı olacak.
Bu kişinin yanında 2023 yılında yaşayan tanrıtanır bir astronomun ilahı aynı imgesellikte olabilir mi? Ya 5023 yılındaki bir varlığın tanrı imgesi nasıl olacak.
İmge, paranteze almaktır. Gerçek Tanrı paranteze sığmaz.
İmgesiz düşünemiyorsak eğer en azından bunun bilincinde olmalıyız; benim Tanrı imgem benim beyin parantezimdir, o parantez içinde Tanrıdan olandan elbette vardır. Ama Allah'ın senin beyin parantezine sığacağını düşünmekten daha büyük bir hakaret edebilir misin yaratıcına. Ve o küçük parantezlerimize bütün insanları gerekirse zorla sığdıracağız öyle mi?
" İbrahim
