Bir insan yaşadığı tramvaları ve duyguları nasıl bu kadar güzel tespit edip bu kadar edebi bir şekilde kelimelere dökebilir. Okurken adını koyamadığımı ya da yaşarken fark edemediğimi anladığım olaylarda ortak olduğumuzu anladım.
Bugün bile herhangi bir konuda eğer sen zarar görüyorsan, incittiğim veya benim şahsımda incinen senin onurunsa, bana arka çıkman ilginç. Ancak o zaman destekleniyorum ancak o zaman benim değerim akla geliyor... Şimdiki yaşımda desteklenmeye hiç ihtiyacımın olmadığı göz ardı edilse bile öncelikle benimle ilgili olmayan bu desteğin bana artık ne faydası olur?
Biraz desteklenmeye, biraz dostça davranışa, yolumun biraz açık tutulmasına ihtiyaç duyuyordum ama tabii ki iyi niyetli olarak. Sen benim yolumu kapatıyor, başka bir yol gösteriyordun bana. Ama ben buna uygun değildim.
Ben zayıf, çelimsiz, inceydim; sense güçlü uzun boylu, iri yapılıydın. Kabindeyken bile çok zavallı bulurdum kendimi, üstelik sadece senin karşında değil bütün dünyanın önünde. Çünkü benim için her şeyin ölçütü sendin.