“Çok beceriksizim. Bende yazar olacak vasıf yok. Cahil biriyim. Deri düşüncelerim yok, parlak bir sezgim de yok.”
Açıkçası bunun en sevdiğim yazarın kendisi hakkındaki yorumlarının olması komik :)
Yarın yine aynı olacak. Mutluluk asla gelmeyecek. Bunu biliyorum. Ama bir gün mutlaka gelecek, yarın sabah gelecek diye inanarak uyumak daha iyi değil mi?
Osamu Dazai
Vicdan azabı diye bilinen bir tabir var. Bu tabirdeki "azap" bebekliğimden beri doğal bir şekilde, vicdanımın bir tarafında büyüyerek iyileşmekten uzaklaşıyor ve sadece derinleşerek, kemiklerime kadar her gece değişen bir cehenneme dönüşüyordu. Ayrıca, bu azap yavaş-yavaş etime ve kemiğime daha da yakınlaşıyor ve verdiği acı, yani azabın canlı hissi bir sevgi fısıltısı gibi gelmeye başlıyordu.