Ad Hominem (Kişiye Saldırı: İddianın içeriğini değil, iddiayı ortaya atan kişiyi hedef almak. örnek, “Onun dediğini dinleme, cahilin teki.”
Otoriteye Başvurma (Ad Verecundiam): Doğruluğu yalnızca bir otoritenin sözlerine dayandırmak. Örnek, “Profesör böyle dedi, o hâlde doğrudur.”
Ad Populum (Halka Başvurma): Çoğunluğun fikrini gerekçe göstermek. Örnek, “Herkes bunu yapıyor, demek ki doğru.”
Ad Baculum (Korkuya Başvurma): Tehdit ya da korku ile ikna etmeye çalışmak. Örnek, “Bu fikre karşı çıkarsan işini kaybedersin.”
Ad Misericordiam (Acımaya Başvurma): Duygusal merhametle ikna etmeye çalışmak. Örnek, “Beni geçirmezsen ailem üzülür, notumu yükselt.”
Yanlış İkilem (False Dilemma): Sanki sadece iki seçenek varmış gibi göstermek. Örnek, “Ya bizdensin ya düşmansın.”
Çürük Adam (Straw Man): Karşı tarafın görüşünü çarpıtıp kolayca çürütmek. Örnek, “Sen bütçeyi artır diyorsun, yani bütün parayı oraya harcayalım.”
Post Hoc (Sonuçtan Sebebe Gitme): Bir olaydan sonra geleni sebep sanmak. Örnek, “Horoz öttü, güneş doğdu; demek horoz güneşi doğuruyor.”
Cum Hoc (Yanlış Nedensellik): Birlikte görünen iki şeyi birbirine sebep sanmak. Örnek, “Dondurma satışı arttı, suç arttı; demek dondurma suçu artırıyor.”
Slippery Slope (Kaygan Zemin): Küçük bir adımı felaket zincirine bağlamak. Örnek, “Bu yasayı geçirirsek, yakında özgürlüklerimiz biter.”
Circular Reasoning (Kısır Döngü): Sonucu kanıt olarak kullanmak. Örnek, “Bu kitap doğru çünkü yazar doğru söylüyor; yazar doğru çünkü kitap doğru.”
Hasty Generalization (Aceleci Genelleme): Az sayıda örnekten genelleme yapmak. Örnek, “İki Fransız kaba çıktı, tüm Fransızlar kabadır.”
Ignoratio Elenchi (İlgisiz Sonuç): Konuyla ilgisiz argüman sunmak. Örnek, “İklim değişikliği