SEVDA
Bülbül figan eylerken gül dalında
Sanki yüreğime sıcak kor düşer.
Keklik sekerken sevdanın yolunda
Bu ateşe damla damla ter düşer.
Özleminle divaneyim deliyim
Yağmur yüklü bulut gibi doluyum
Yeter, geleceğin günü biliyim
Kavuşunca gözlerime fer düşer.
Ben gönlümü hayalinle uyuttum
Şiirlerle, manilerle avuttum
Gözyaşımı hep içime akıttım
Naz etme gel, şu sineme har düşer.
Uçan kuşa, esen yele seni sorsam
Resmini asıp da yanında dursam
Sultansın, gönlüme tahtını kursam
İnanki, sana en güzel yer düşer.
Kerem’in gönlüne Aslı’yı bildiren
Ferhat’a yalçın dağları deldiren
Mecnun’un aklını baştan aldıran
Sevdadır bu, akıllara yar düşer.
Sen benim gönlümü hiç almadın
Ben kendi kendime bir köşede affettim hep seni
Bir kalbin varsa buna ağla!
Sessizliğini duymayan birine sevdanı verme
Göynün incinir, uykuların ziyan olur...