Bir söz düşer dilimden,
Gökyüzüne savrulur harf harf.
Anlamı ağır, sesi hafif,
Kim duyar, kim anlar bilmem.
Gözlerimde suskun bir çağrı,
Cümlelere sığmayan bir yangın.
Bir el uzansa, bir bakış değse,
Belki çözülür düğüm düğüm içim.
Kim bilir, belki de herkes suskun,
Herkes kendi yankısında kaybolmuş.
Anlaşılmak, gözlerin içinde
Bir ev bulmak gibi sıcak ve duru.
Sadece kelimelerle değil,
Sessizlikte de duy beni.
Bir nefes kadar yakın ol,
Bir kalp atımı kadar derin.
Özlem Eke