— Romanda nereye ulaşmak istiyorsunuz diye sorsam?..
— İnsan gerçeğine biraz daha yaklaşmak... Bir karanlıktan gelip bir karanlığa gidiyoruz...
Homeros, İlyadada,
“İnsanoğlu en acı çeken yaratıktır,” diyor...
Çünkü ölümün bilincine varmış tek yaratık insandır...
Şimdi, nedir bu dünyaya bağlılığımız?.. Dostoyevski, Budalasında,
“İnsanoğlunu sonsuz bir uçurum üstüne ayağını koyacak kadar orada yaşamaya mahkum edin; yağmur altında, karda kışta, o acı içinde, açlıkta yoklukla yaşar da ölmeye razı olmaz, yaşamını sürdürmekte direnir,” diyor...
Belki bu bir simge... Ama biliyoruz ki, insanoğlu açlıklar, yokluklar, sömürüler, sefaletler, aşağılanmalar arasında yaşamaya devam ediyor...
Nedir bu?.. Varmak istediğim gerçek, insanın içindeki bu sevinç ne?..
Ben, sevincin türkücüsüyüm... Onu söylüyorum boyuna...