---
Ben Spartacus, köleliğin ilk çığlığında
Uyandırdım köleleri derin uykudan,
Elleri zincir, yürekleri ateşle dolu,
Ayağa kalktı yeryüzünün tüm yalnızları.
Her kırbaç darbesinde büyüdü öfkemiz,
Toprağa düşen her canla bilenir bileğimiz,
Özgürlük bir düş değil artık bize,
Onurumuzdur, ekmeğimiz, kanımızda atan cesaret.
Kırıldıkça zincirler, göğe yükselir sesimiz,
Sarsılır saraylar, duvarlar bir bir yıkılır,
Efendiye boyun eğmez artık hiçbir yürek,
İnsan, kendi yolunu kendi adımlarıyla kurar.
Ben Spartacus, sonsuzca sürer bu kavga,
Her devrimde, her başkaldırıda yeniden doğarım,
Ve dünyada kölelik var oldukça,
Özgürlüğün çığlığı olurum, yankılanırım sonsuzca.
Spartacus ✊
---