Substack
1 üyeTakip
Ancak bazen de merak ediyorum; dünya benim rahatsızlık duymayacağım şekilde mi düzenlenmeli? Benim hassasiyetlerimin sınırları nerede bitecek bilmiyorum ki. Belki ben et tüketimimi durduracak, bugün
Sağlıklı olmak, her şeyden önce, benim için ruhsal sağlığınızı geliştirmek anlamına gelir. Yani, ruhunuzun iyiliği veya canlılığı. Bu, tam olarak ne yapmanız gerektiği konusunda sessiz bir bilgiye
Birden fazla tutkuyla dolu bir yaşam, onu hayata geçirme zamanı gelene kadar kulağa hoş geliyor. Teoride, bu bir hayal:
Geniş bir yelpazeye yayılan bir zihin, dokulu bir yaşam, tek bir kulvarda kalmayı reddeden bir merak, kitaplara, tasarıma, iş dünyasına, akşam yemeklerine, psikolojiye, müziğe, kokuya, fitness'a, yazmaya ve tamamen niş bir ilgi alanı olan güzel Japon kırtasiye malzemelerine derinden önem verebilen ve bunların hiçbirinden dolayı özür dileme ihtiyacı duymayan bir insan.
Pratikte, ruhunuzda on sekiz tane açık tarayıcı sekmesiyle yaşıyormuş gibi hissedebilirsiniz; her ilgi samimidir, her fikir bir yaşamı hak ediyormuş gibi görünür ve her yeni beceri olası bir gelecekteki benlik gibi bir anlığına parıldar. Zorluk, tüm bu iştahı yaşanabilir bir şeye dönüştürmektir.
….
Çok yönlü tutkularla dolu bir yaşam, tek yönlü bir yaşamı taklit etmeyi bıraktığında en iyi şekilde işler. Farklı zihinler farklı mimarilere ihtiyaç duyar. Bazı insanlar tekrar, ustalık ve daraltma yoluyla gelişir. Diğerleri ise katmanlama, değiştirme, geri dönme, toplama ve dışarıdan dağınık görünen ancak içeriden tamamen doğal gelen bağlantılar kurma yoluyla canlı kalır. Asıl görev, bu çeşitliliği gürültüye dönüştürmeden nasıl koruyacağınızı öğrenmektir. Bu beceri geliştiğinde, çok yönlü tutkularla dolu bir yaşam dağınık hissettirmeyi bırakır ve zengin hissettirmeye başlar; ki bu da zaten baştan beri böyle bir yaşam istemenin amacıydı.
SUBSTACK/ ayushi thakkar- Apr 20
kaynak: open.substack.com/pub/ayushithakk...
Görünmez Bağ: Dijital Nezaket...
Birbirimizi fark etmeyi unutmak..
Bu yazı, sessiz okurların ve hayatta kaybolan küçük teşekkürlerin düşündüklerinden doğdu.
Bu satırlar, bir sitemden çok, bir gözlemdir: İnsanlar artık ne okuduklarına, ne izlediklerine ne de dinlediklerine tepki vermez olmuş...‘Dijital nezaket’, belki de tam olarak burada başlıyor: Birinin zaman ve dikkat harcayarak ürettiği içeriği görüp, en azından “okudum, emeğini fark ettim, buradayım” diyebilmekte.
Elbette karşılık beklemek nezaketin doğasına aykırıdır ve herkes kimi isterse onu takip etmekte son derece özgürdür. Anlatmak istediğim konu bu da değil.
}Kendime Notlar..
Oct 27
Bir suç, suçlama yazısı olarak okumayın diye uyardım bak en başında. Elbette var, varsınız sevgili arkadaşlarım. Lakin insanın “haydi gel” haline “ne oldu” demeden gelecek omuzları olması durağını kaçırdık mı? Ben kaçırdım bence. Bunu ben de yaratmış olabilirim, çevreme ördüğüm o kalın kendi haliliğimle ya da belki hayatın bitmeyen işleriyle.
En son ne zaman bir arkadaşıma sarıldım? Ve ağlamaya başladım ve o da bana ne oldu demedi ve ben de anlatmak ve milyon kere aynı cümlelerin üzerinden geçmek zorunda kalmadan sadece sarıldım ve ağladım- bilmiyorum.
Sen bu sorunun cevabını biliyorsan gerçekten şanslısın.
Substack/ Aysim