Substack
1 üyeTakip
hiçbir şey göründüğü gibi değil. her boşlukta bir yiyecek, her havlunun içinde işe yarayacak bir şeyler var…
küçücük eylemler insanı nasıl da geriye döndürebiliyor…
belki de hayat böyle bir şeydir: birileri büyür, birileri gider; geride kalanlar da boşluklara bir şeyler sıkıştırır.
]başıbozuklar- elif doğan
...bu sefer de o eylemi gerekçelendirecek onlarca sebep bulabilirim kendime…
belki de mesele doğruyu bulmak değil de, her seferinde, o anki eylemimizi savunacak bir hikâye uydurabilmektir. ve belki de ben hikâye uydurmayı iyi beceriyorumdur.
}başıbozuklar- elif doğan
Böyle söylemiştim kendime, kendimi gerçekten kaybolmuş hissettiğim günlerde. Yeniden canlı hissedebileceğime inanmıyordum ve kendimi bir kar küresinin içine sıkışmış hissediyordum. Arada sırada birileri gelip küreyi sallıyordu. O zaman kar fırtınası çıkıyordu ve ben hiçbir şey göremiyordum.
{Patti Kahve Yapıyor/ Zeynep Alpaslan
Benim bu hayatta en zor öğrendiğim ama en sonunda öğrendiğim şey, insanın kendini incinmekten koruyamayacağı oldu. Bu sadece romantik ilişkiler için değil, bütün hayat için geçerli. Duygusal bir
şu an hayatımın sonuna kadar ne yapmam gerektiğine karar veremememi ve karar verememenin getirdiği özgürlüğü hatırlattı.
Evet, karar verememenin getirdiği özgürlük.
Şu an istediğim her şeyi seçmekte özgürdüm, çünkü haftaya bu açık büfe yine burada olacak ve ben bu hafta seçmediğim şeyleri seçebileceğim. Belki de bu hafta seçtiğim şeyi tekrar alacağım çünkü gerçekten seveceğim.
Ve orada, açık büfe önünde beklerken konunun açık büfe ile ilgili olmadığı fark ettim.
Şu an bu yazıyı yazarken dinlediğim şarkıda da dediği gibi:
"I’m tired of looking ‘round rooms, wondering what I gotta do
or who I’m supposed to be, I don’t want to be anything other than me"
-etrafta dolaşıp ne yapmam gerektiğini merak etmekten yoruldum veya olmam gereken kişi olmak istemiyorum, kendimden başka bir şey olmak istemiyorum-
]20'lerde20'lik-Cody Mehmet Çatal