Ve sonra ansızın aklınıza düşen o yabancı der ki, sen yaptın bunu kendine sen yaptın.Oturup ağlayamazsın ama sabaha kadar düşünürsün üstüne gelen duvarlar ile ,etrafında yaşayan ölüler ile. Sahi ne işe yarıyordu etrafımızdaki o yaşayan ölüler, hiç biri sabaha kadar dinleyebilir mi senin sessizliğini, görebilir mi içinde sakladıklarını, anlayabilir mi anlatamadıklarını. Keşke bir şişe şarap olsaydınız ya cevizli sucuk falan.Neyse, siz siz olun etrafınızdaki yaşayan ölülere ve aklınızdaki o yabancıya dikkat edin.