içimde incinmiş bir atın o son cümlesi
ölmek değil
asılmak istiyordum
dünyaya tayımı saldığım günden beri
şimdi
kim bilir nerede değilim diyerek
günler yanımdan
günler önümden
günler içimden
etinle geçiyor sevgilim
etinle
ne sondayım,
ne de baştan başladım
yıkıldı feryadımdan hanemin soğuk damı, oldum yarada isyan
oldum bir cami tövbeyle günahkâr,
yaşlanmış kadınlarla bir oldum
nere gitsem horlandım,
yitik sözlerim oldu lâl
nere gitsem sahipsizim,
yolum çıkmaz; yaşadım az yaşımdan…
"Her mutsuzluğun ötesinde yine yaşam bekler, ama insana özgü bir yeteneksizliktir yaşayamamak. Yoksa hangi balık boğmuş kendini, hangi serçe atlamış damdan."