İntihar eden yazarların son eserlerinin edebiyat çıtasının yüksekliği tezime tam olarak uyan bir yazar #dazai . Sonsözdeki incelemeyi okuduğunuzda, Japon edebiyatında var olan, anlatıcı/ yazar'ın itirafları olarak günlükler şeklinde bir kurgu, bir 'Ben Roman' türü.
Küçüklüğünden beri toplumdan korkan, kendini yaptığı komiklikler ile bir soytarı yahut şaklaban olarak ifade edip kaçan bir kurbağa olarak gören Oba Yozo'nun (Dazai) hatıralarını okuyoruz günlüklerinde. Kötülük timsali arkadaşı Horiko'nun da etkisiyle, anlamlandıramadığı hayattan, içki, sigara (hatta morfin) ve fahişelerle kaçıp korkusunu geçici de olsa azaltabilmesini. Yemek yemek veya aç kalmamak için çalışma zorunluluğunu anlamayan ve bu durumu bir parya olarak görüp, gizli komünist toplantılara gitmesini de. Ardından bir çok kadınla gelen intihar girişimleri ve muhtemel kaçınılmaz sonu.
Eksantrik soytarı maskesiyle yıllarca hayatın kendisini ölüm sebebi olarak gören bir kişiliğin, son derece yalın ve basit tümceleri ardında derin bir sorgusu bu anlatı düzeyinde kalan roman, kurguyu göz ardı eden. Küçüklüğümden hatırladığım kompozisyon notlarımın yüksekliği ve yaptığım esprilere çevremin kahkahaları ortaklığımız bulunan yazarı diğer eserlerinden ve idolü (yine intihar etmiş) #ryunosukeakutagawa ile birlikte okumaya devam edeceğim. Yaşamın bu yönlerini anlamlandırma ve sorgulayabilme adına!