Kornelyus
@kornelyus
Yazar
Lisans
Istanbul
Beykoz, 6 Aralık
625 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Orhan Pamuk bazıların eleştirdiğinin aksine benim için bu coğrafyanın en büyük romancılarının başındadır. Her ne sebeple olursa olunsun, ona karşı önyargılı olmayı doğru bulmuyorum. Doğrularının, toplumun bir kısmından farklı olması, sanatını kötü yaptığı anlamına gelmez asla.
Son kitabı Veba Gecelerine gelince ise, gördüğüm gibi hemen onu okumak, Pamuk’un kaleme döktüğü dünyada ki yeni karakterlerle tanışmak istedim. Kitap bittiğinde gerçekten muhteşem bir yazarsın dedim Orhan Pamuk için bir kez daha. Şu bu elinden tuttu, onların değirmenine su taşıdın da Nobel aldın diyenlere inat, o Nobel senin hakkın dedim yürekten.
Beş senelik uğraşı sonucu ortaya çıkan eser harika. İçinden geçmekte olduğumuz karantina günlerine denk gelmesi de ayrı zevk belki de. Kitapta gerçekle hayal, hayalle gerçek öylesine ustalıkla birbirlerinin içine işlenmiş ki hayal olduğunu bildiklerinizin gerçek olmadığını kabul etmek size zor geliyor.
Birbirinden orijinal karakterler, bittiğinde tadı damağınızda kalan kurgusal bir dünya ve bir sonra ki kitabı Allah bilir ne zaman yayınlanacak olan bir yazar. Daha ne diyebilirim ki, çok güzeldi Veba Geceleri…
Reklam
Bazen hiç büyük beklentilere girmeden okuya başladığınız kitap, sanki size bu düşüncenizin büyük bir yanılgı olduğunu kanıtlamak istercesine öylesine sürükler ki, bir sayfadan diğerine nasıl geçtiğinizi bilmezsiniz. Bir biri üzerine dizilmiş sayfalar hızla gözlerinizin önünden akıp geçer.
Bu kitapta tam manası ile böyle işte, sahaftan öylesine aldığım, yazarının dahi adını daha önce hiç duymadığım bu kitap, kendine has kurgusu ve bir birinden enteresan karakterleri ile beni kendine hayran bıraktı. Kostas Mourselas kitabında bir şey anlatırken bir bakıyorsunuz başka bir konuda, sonra da o konunun içinde başka bir konuda buluyorsunuz kendini. Tıpkı Nolan’ın filminde rüya içinde rüya görmek gibi. Fakat bunu deneyip, sonrasından toparlamayan diğer benzerlerinden farklı olarak her şeyi ustalıkla toplamasını da biliyor yazar. O kadar fazla karakter, açıkta kalacak parça bırakmadan hikayede ki yerine tam olarak oturuyor. Zamansa daha büyük ustalıkla kurgulanmış, yazar bir birinden farklı zamanın içinde karadeliklerde kaybolmuyor kesinlikle. Kitabı yazar sanki bir oturuşta yazıp bitirmiş gibi. Hayran olmaktan kendinizi alamıyorsunuz.
Lafı daha fazla uzatmadan, Yunan Edebiyatının bu güzel bir eserini okumanıza tavsiye ederek söyleyeceklerimi noktalıyorum.
Costa Gavras’ın politik sinemasın bir hayranı olarak, kitapla aynı isimi taşıyan 1982 yapımı filmi yıllar önce izlemiştim. Yakın bir zamanda da bu filmin uyarlandığı kitaba sahafta rastladım ve hemen aldım. Kitabı okurken Gavras gibi efsane bir yönetmenin, kendi tarzına göre bir film uyarlaması yapmak için ne kadar doğru tercih yaptığına bir kez daha şahit oldum.
Filmde doğal olarak anlatılamayacak ayrıntıların, kitapta tüm çıplaklığı ile verilmesi, kitabı okur açısından çok değerli kılıyor. Sonu ile ilgili bilginin başta verilmesine rağmen, okur bu hazin sonun gelişmesine yol açan olayları heyecan ve merakla okuyor.
Roman kurgusu dahilinde anlatılmış olmasına rağmen, olaylar gerçek isimler ve belgeler kullanılarak okuyucuca olabildiğinde doğru bir şekilde aktarılmaya çalışılmış. Bizim coğrafyamıza çok uzak olsa da bu dünya üzerinde Şili diye bir ülke var ve şeytani emelleri olanların burada da ortaya koyduğu, birçok masum canın ölümüne sebep olan olayların yaşanmış olduğunu görüyorsunuz.
Dünyanın polisliğine soyunana emperyal gücün, halkın oyları ile gelmiş bir sosyalist hükümeti devirmek için ne tezgahlar ortaya koyduğunu, tıpkı bizim ülkemizde yaşanan darbe ve darbe girişimlerinde olduğu gibi, önce darbe zeminin nasıl oluşturulduğunu tüm çıplaklığı ile görüyoruz. Faili meçhuller, finanse edilen insanların sokak eylemleri ve asker kılığında ki satılmış insanların yönetime el koyması.
Şili’de ki, Augusto Pinochet yönetiminde yapılan darbe, sayısız masum canın ölümüne yol açarken, demokratik solcu bir yönetim nasıl ortadan kaldırılıp, ülkenin liderinin odasında kurşunlara hedef olmasını içiniz titreyerek okuyorsunuz.
Bu kitabı okumaya düşünene tavsiyem peşinden filmi de izleyin, sonra aynı yönetmenin “Estado de sitio” isimli filmini (bu da Uruguay’da ki benzeri
Doksanlarının başında, birinci körfez savaşının başladığı dönemlerin S. Arabistanın da geçiyor hikaye. Eğitimli bir kadın olan Münire’nin aşk yüzünden başından geçenler kitapta anlatılırken, S.Arabistan da kadın olmanın ne kadar zor olduğunu tüm çıplaklığı ile fark ediyorsunuz. Ana hikaye, bir çok yan hikayecikle güzel beslenmiş, kurgu okuyucu kendinden koparmıyor. Zor bir konu, çok fazla acıtasyona kaçmadan iyi anlatılmış.
Demokrasinin olmadığı bir toplumda kadın, daha doğrusu birey olmak ne demek diye merak edenler için, bu kitap güzel bir fırsat.
Okumayı düşünenlere şimdiden iyi okumalar dilerim.
Yazdığı tek kitapla kendini asırların eskitemediği bir yazardır Emily Brontë. Uğultulu Tepeler, içinde birçok karakterin olduğu uzun bir zaman dilimini anlatan bir romandır. Bir birleri ile ilişkili karakterler gerek fiziksel gerekse ruhsal dünyaları itibari ile öylesine güzel tasvir edilmiştir ki, onları kafamızda canlandırmakta hiç zorlanmayız. Kitapta ki hikaye ise aşk, tutku ve intikam ekseninde gelişir. Kendinizi hikayenin içine öylesine kaptırışınız ki, bir sayfadan diğerine nasıl atladığınızın farkında bile olmazsınız. Kitap bitince, Emily Brontë keşke daha uzun yaşayabilseydin ve senin kaleminden başka romanları da okuyabilseydik der insan.
Reklam