Hayatın, içimizin yaralarına teselli arama çabasından başka bir şey olmadığını fark ediyorum. Ariflerin söylediği gibi, "Her arayan bulamaz ama, bulanlar sadece arayanlardır."
İnsanlar hayatlarımıza bir iz bırakarak uzaklaşırlar bizden. Bir gün yeniden karşılaşır mıyız bilmiyorum, ama hayatımın sonuna dek unutmayacağım bir hatıra...
Ânın çocuğu olmak, vaktin oğulları olmak, görülmeyeni görebilme hüneriyle başarılabilir ancak. O halde, hayatı her gün yeniden okuyabilmek gerek. Bir kucaklaşma ya da tebessümde çiçeklenen merhametin Asıl Sahibi'ni anarak, insan kalbine sayısız güzellikler koyduğu ve bize bunlardan tattırdığı için O'na şükrederek...