Sanki uzun yıllar geçmişti, sayılara bu yüzden inanmıyordum, insanı büyüten de eskiden de yaşattığı anlardı. Bir yıl ya da bir gün, bazen kısacık zamanlarda, daha çabuk yaşlanıyordu Hayat dediğimiz bu zorunluluk.
Ben yanlış bir şeyler yapıyorum, herkes gibi Hatalar yapıyorum ama ya beni terk ediyorsunuz ya da anlayışla karşılıyorsunuz. Neden kimse bana yol göstermiyor, o yolun içinde neden sadece benim ayak izlerim var?