Insanların dürüstlükten hoşlanmadığını biliyordum. Herkes birbirine duymak istediklerini sandığı şeyleri söyleyip yapmacık şekillerde gülümseyip duruyordu. Aslında hepsi nasıl da mutsuzdu!
Keşke biraz kafalarından geçenleri Söyleyebilecek cesaretleri olsaydı, En azından gündelik sohbetlerinde. Ama herkes onu ne kadar iyi gösterecekse onu konuşmaya devam ediyordu.
Farklı düşünseler de aynı şeyi hissediyorlar. Ve karanlık bütün yasak dokunuşları içinde saklıyor. Biliyorum, biliyorsun çünkü sen de içinde kocaman bir karanlığı saklıyorsun.
Bir şey söyleyeceğim, boş ver atkuyruğu, insanlara bir şey kanıtlamaya çalışma. Sonunda neyi savunursan aksine ikna olurlar ve sen ne kadar savunursan kendini, o kadar yanlış bir şey yapıyormuş gibi hissedersin.
Sahip olduğum hayattan şikayet etmeye hakkım olmadığını düşünebilirsiniz ama sürekli gözleri üzerimde ebeveynlerim, banka hesabımdaki paranın miktarı ya da kıyafetlerimin markası benim de acı çektiğim gerçeğini değiştirmiyordu. Benim de çıkmazda olduğumu, benim de bir şeye ihtiyacım olduğunu...