mehmet Güngör
@kripteks38
Tamam sustum. Hatta susturmaya çalışıyorum suskunluğumu, olabildiğince yavaş, olabildiğince sessizce...
emsalsizi tarif etmek marifet
çölde çağlayanı anlatmak zor ya
diyorlar ki bilmeyeni arif et
iki karadeniz deruni derya
kalecik karası gözlerin var ya
hani mavzer yemiş maral avcıya
sencileyin melül mahzun bakar ya
dayanamaz böğründe ki acıya
benden ne istedin der de döker ya
kalecik karası gözlerin var ya
başımı beladan belaya soksa
elmana talibim cezası kor ya
sende mi cennetten kovuldun yoksa
hurinin teni de sen gibi nur ya
kalecik karası gözlerin var ya
katmer dudağında esrar tütüyor
en fazla keş derler keyfe keder ya
gel beni çek diye ısrar ediyor
başa gelen çekilirmiş kader ya
kalecik karası gözlerin var ya
yine baş kaldırmış kader mahkumu
ikizler isyanda bluzun dar ya
saçların peşine takar uykumu
omzundan beline kalçana furya
kalecik karası gözlerin var ya
Reklam
Anla beni Anna
Öğlen yemeğinden önceki o son teneffüste, kafamda bütün planı yapmıştım. Eğer planım işe yararsa
öğrenmek istediğim o çok değerli bilgiye ulaşacaktı. O gün teneffüse çıkan bütün çocukların bir amacı
vardı. Top oynayanlar zil çaldığında galip gelen taraf olmak, uzun eşek oynayanlar mümkün
olduğunca az altta kalmak, dalya oynayanlar da, ebe olmadan yıkılan tuğla parçalarını dizerek
ebelikten kurtulmak istiyorlardı. Ama benim amacım bambaşkaydı. Ben o gün okulda kimsenin sahip
olmadığı bir oyuncaktan ve onunla oynayabileceğim oyunlardan vazgeçip, karşılığında benim için
daha değerli olan bir bilgiye sahip olmak istiyordum. Bu bilgiye ulaşma isteği küçük çocukların değil
de, daha çok büyüklerin hissettiği duyguların bende de tezahür etmesi sonucu ortaya çıkmıştı. Okulun
geride kalan 4,5 yılında aynı sınıfta olmamıza rağmen, varlığını son bir kaç aydır hissetmeye
başladığım Meleğin benden hoşlanıp hoşlanmadığını merak ediyordum. Ve bunu öğrenmenin bir
yolunu arıyordum. Gidip direkt soracak cesaretim yoktu. Öğretmenimize, yada babasına söylerse diye
korkuyordum. Babası öğrenirse büyük ihtimal beni döverdi. Yada babama söyleyerek sopa kısmını
babama havale edebilirdi. İşin kötü tarafı bu hislerimin öğretmenimizin kulağına gitmesiydi. O zaman
kaçınılmaz olan o sopa tüm okulun önünde atılırdı. Bu hapsinden kötü olurdu. Meleğin ve tüm okulun
önünde, daha tam olarak ne olduğunu anlayamadığım bu duygu yüzünden sopa yemeyi göze
alamazdım. Benden hoşlanıp hoşlanmadığını öğrenmenin daha kolay ve zararsız bir yolunu arıyordum
kaç gündür. Bir başka sorunda benden daha yakışıklı olan sınıf arkadaşımız Murat ile daha çok
oynaması ve konuşmadıydı. Bazen sınıfta uzun uzun Murat'a bakarken yakalıyordum. Okula devamlı
birlikte gelir giderlerdi. Ben Murat’ın Melekle bir günde yaptığı sohbeti