Emrullah

Emrullah
17 Eylül
175 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Çalışmak gelmiyor içimden. Geceyi beklemekten başka çare yok. İşler kötü,hem de çok kötü:pislik,bulantı içimi doldurmuş..
Sayfa 60·Kitabı okuyor
Alıntı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yüzümün yansısı bu. Yapacak işim olmadığı günlerde,onu seyreder dururum. Gördüğüm bu yüzden, hiçbir şey anlamıyorum. Başkalarının yüzleri bir anlam taşıyor.Benimki öyle değil. Güzel mi, yoksa çirkin mi; bunu bile söyleyemem. Çirkin galiba. Çünkü böyle olduğunu söylediler.Bana dokunan bu değil. Yüzüme böyle nitelikler verilebilmesine şaşıyorum aslında.. Bir toprak parçasına,ya da bir kayaya güzel ya da çirkin demek gibi bir şey bu.
Sayfa 27·Kitabı okuyor
Alıntı
Bu sevinçli, akıllı uslu insan sesleri arasında yalnızım.Bütün bu adamlar, vakitlerini dertleşmekle, aynı düşüncede olduklarını anlayıp mutluluk duymakla geçiriyorlar.Aynı şeyleri hep birlikte düşünmeye ne kadar da önem veriyorlar! 'Bakışı içe dönük, balık gözlü, kimsenin kendisiyle uyuşamadığı adamlardan biri aralarına karışmayagörsün:suratları hemen değişir.
Sayfa 17·Kitabı okuyor
Alıntı
Yalnızken insanın içinden gülmek gelmiyor pek. Gördüklerim benim için keskin, hatta yırtıcı, ama katışıksız bir anlam taşıyordu. Sonra bu bütün parçalandı; fenerden,tahtaperdeden ,gökyüzünden başka şey kalmadı geriye,ama hala oldukça güzeldi bu. Bir saat sonra fener yanmış, rüzgar çıkmış, gökyüzü kararmıştı; bir iz bile kalmamıştı.
Sayfa 17·Kitabı okuyor
Alıntı
Şimdi kimseyi düşünmüyorum; sözcükleri bulmak için bile çabalamıyorum.Kimi zaman hızlı, kimi zaman yavaş, bir şeyler akıyor içimde:dokunmuyorum, bırakıyorum gitsin. Sözcüklere bağlanamadığım için, düşüncelerim çoğu zaman karmakarışık. Belirsiz ve hoş şekiller halinde ortaya çıkıyor, sonra kayboluyorlar, hemen unutuyorum onları.
Sayfa 16·Kitabı okuyor
Alıntı