Çağımızda devletle yönetim,halkla ilişkisini öyle kopardı ki,kendini iç tehlikelere karşı korumak için güçlü bir orduya muhtaç…Bu yüzden sosyalist halk ihtilali,düşten başka bir şey değildir.
Fakat bana öyle geliyor ki bu devirde kapanıyor. İçimde ve dünyanın her tarafında. Lambalar söndü. Yeni bir sahne üstüne perde açılmak üzere. Sol tarafta ayaklarını vuranlar ve sahnede kendi cennetlerini görmek için sabırsızlananlar var. Ben koltuğumda hareketsizim.
Kahkahanın farklı renkleri vardır.Kahkaha, içimizdeki bir patlamanın uzak yansımasıdır: Belki kırmızısıyla, mavisiyle, altın rengiyle havai fişekler denebilir bunlara,belki de insan bedeninin yırtıp göğe fırlayan parçaları...