Kullanım Dışı
@kronikpara
18 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ben sanki bir gazetenin, hiç okunmayan yerlerindeyim.
Reklam
Hiç kimse kimseye karışmamalı, herkes her istediğini yapabilmeli. Hep de karışırlar. Benim karışacak kimsem kalmadı.
"Yavrum benim. Akıllı oğlum."
"Niye ağlıyorsun anneciğim?"
"Seni bir gün öksüz bırakıverirsem diye..."
"Öksüz ne demek?"
"Annesiz demek."
"Öyleyse bırakma!"
"Elimde olsa bırakır mıyım yavrum?"
"Niye elinde değil?"
"Baban beni hep dövüyor da ondan!"
"Pis babam. Ben babamı hiç sevmiyorum. Sen ölme anneciğim, babam ölsün!"
"O da ölmesin yavrum, ona yazık..."
"Seni hep dövüyor ya?"
"Ne yapalım? Allah alnıma bu kaderi yazmış..."
"Niye yazmış?"
"Onu biz bilemeyiz..."
"Allah nerede yazar anne?"
"Onu da bilemeyiz."
"Yazmasa olmaz mı?"
"Olur mu"
"Niçin olmasın? Babamın alnına yazmasa, babam içip içip seni dövmezdi. Allah'ın yerini bilsem gider babamın alnındaki yazıyı silmesi için yalvarırdım."
Bu büyük, bu kocaman dünyada yapayalnızdı şimdi. Belki de yapayalnız değil, ama neye yarar? Onu anlayan, anlattıklarını onunla paylaşan... "Kimse yok!"
Gez, dolaş, top oyna, şurda burda dinlen, üstelik para kazan. O trabmvaydan atla, bu tramvaya asıl. Bütün İstanbul senin. Plâja git, Sarayburnu'nda balık tut oltan varsa, Sultanahmet'te top oyna. Arkadaş lazımdı bunlar için, arkadaşsız olmuyordu.