Sümeyye Kıratik
@krtk_smyy
Bunca kalabalık içinde bu nasıl bir yalnızlık
İstenilen bilgi aktarımı yok. Bölük bölük, karışık anlatılmış. Solcu sağcı davasında solcu görüşü göz önüne sereceğini düşünmüştüm ama tam bir aktarım yok yazarın kendi yorumu yeterli değil. Yapılan bazı hareketlerin neden yapıldığı şüpheli. Bu kitap okunur mu? Evet okunur ama öncesinde bu görüşlere tam hakimiyet kurulmalıdır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Devam edemedim. Üzücü bir gerçek. Franz Kafka bir çok kişinin sevdiği, eserlerine değer verilen bir yazar fakat belki de sizlerin gördüğünü göremiyorum. Boğuluyorum anlayamıyorum. Babaya mektup eserinde de tek taraflı bir yazım vardı fakat onda yazar içini dökmüş gibi kabul ederek okuyabildim fakat bu kitapta karşılıklı bir iletişimin tek tarafını görmenin beni boğduğunu ve giderek her şeyi bulanıklaştırdığını itiraf etmeliyim. Bir kitaba başlayıp bitirememek çok acı fakat anlamsız gelen bir şey için debelenmek istemedim. Bir çok kişinin beğendiği ve önerdiği bu kitabı beğenemedim.
Akıcı bir kitap hüzünlü. İnsanların hareketlerine daha doğrusu insanların insanlık dışı hareketlerinden tiksindiğim. vefasızlığın, umudun, merhametin yoğun bir şekilde uyarlandığı okunması gereken bir eser
Kitap sürükleyici ve heyecanlı ilerliyor. Sonunu bekliyordum ya da beklemiyordum demek doğru olmaz çünkü o kadar çok her an her şey olabilir mantığıyla yazılmış ki insan (yani en azından ben) kitabın sonunda bir süre donuyor. İnsan bunu nasıl yapar. İnsanlar nasıl bu kadar kötü olabilir dedirtti. Bir çocuk annesini nasıl öldürebilir? Bir çocuğa annesini öldürmeyi öğreten bu hayat bu insanlık ne kadar zalim.
Kadın sünneti mi? İlk başlarda bu söylenenin bu kitapta geçmediğini düşündüm sadece Somalili bir kızın evlendirilmemek için evden kaçması üzerine yaşadığı olaylardı benim için ama olayın derinlerine girmeye başladıkça aslında gelenek diye sürdürülen şeylerin insanların sonu olabileceğini veyahut ömürlerini etkileyebileceğini daha net görebildim. Ataerkilliğin üst düzeyde olduğu yerleri tekrar hatırlamamızı ve bunların hâlâ devam ettiğini göz önünde bulundurarak okumamızda fayda var. Bunun yanı sıra şunu diyebilirim ki bu kitabı bitirdiğimde insanın her su içtiğinde her kitap okuduğunda, konuştuğunda birilerinin onun dilini bildiğinde ve en önemlisi annesini her istediği vakit gördüğünde şükretmeli insan. Şükredecek şeylerin olduğunu onlar hayatımızdan eksilmeden anlamam gerektiğinin tekrar farkına vardım
