Özlem Mutlu
@krtozlem
25 kısa öyküden oluşan bu kitapta her öykünün içinde bir hayat mücadelesi var. Kimileri namusuyla, kimileri emeğiyle, kimileri kurnazlığıyla veriyor bu mücadeleyi. Ve hepsinin ortak amacı;
“Ekmek Kavgası”
“İyileşebileyim diye canımı acıtıyorum.”
“Hakkımda kimselere anlatamadığım çok şey var.”
“Yüzlerimiz de dillerimiz kadar çok yalan söyler.”
“İnsanları tamir etmek eşyaları tamir etmekten daha zordur.”
Muhacir bekçi Murtaza.. Görev, otorite, disiplin bir insan olsaydı Murtaza olurdu. Vazife sırasında görmez idi gözü evladını, demezdi ciğerparem.. Çünkü dolaşırdı damarlarında mübarek kanı Kolağası Hasan Dayısının.. Çünkü “Yukarıda Allah, Ankara’da devlet hem da Hükümet, burda da ben!” olmuştu parolası.
Kitabı okurken o muhacir ağzını, fabrika kültürünü, işçi-patron ilişkilerini öyle derin yaşıyorsunuz ki. Yine her zamanki gibi yaşayarak okuduğum bir eser oldu. Tavsiyemdir.
