Hakan Ertürk
@krutrena
brecht'i, tanpınar'ı, einaudi'yi, mednyánszky'yi, caravaggio'yu, ruhi su'yu, söğüt ağacını, nwakaeme'yi, krivetz rüzgârını, hayvanı, suyu ve yıldızları severim.
kitaplar ve şiddetli gürültüler, çiçekler ve elektrik şokları; az da olsa bu kavramlar bebeklerin zihinlerinde birbirleriyle ilişkilendirilmişti; aynı ya da benzeri dersler iki yüz kere tekrarlandığında ayrılmaz bir biçimde birleştirilecekti. insanın birleştirdiğini ayırmaya doğanın gücü yetmezdi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
toplumun omurgasını düşünürler değil, oymacılar ve pul koleksiyoncuları oluştururlar.
propagandanın en büyük zaferleri, bir şeyi yapmakla değil, onu yapmaktan kaçınmakla kazanılmıştır.
distopya mıdır ütopya mıdır karar veremediğim, biraz da geleceğe yönelik keskin varsayımları (f.s.632) içeren aldous huxley romanı. kitap, yevgeni zamyatin’in 1920'de yazdığı "biz" adlı kitaptan yola çıkarak yazılmış. adı ise shakespeare’in 1611'de yazdığı fırtına'dan alınmış.
kitap öncelikle ütopya ve distopya kavramlarını açıklayan iyi bir sunuş ile başlıyor. huxley'in özellikle bu kitabı-kurguyu yazma sebebinin 19. yy'da "ahlak kurallarının yok olmaya başlaması" olarak açıklanıyor ki kitabı okuyunca buna katılmamak elde değil. "her şeyin ulaşılabilir olduğu bir dünyada hiçbir şeyin anlamı yoktur.", "temizlenmenin yolu çamurda yuvarlanmak değildir." okuyucu kitaba başlamadan önce kendini orwell-bradbury-zamyatin kıyaslaması içerisinde buluyor. bu kıyaslama aslında gerekli. çünkü her distopya diğer distopyanın önünü açar nitelikte. brave new world'ü okuduğunuzda orwell'ın felsefe olarak farklı yönde de olsa 1984'te huxley'den etkilendiğini görebiliyorsunuz.
sadece 34 katlı yerden bitme gri bir bina. kurgunun temellendirildiği mekan. bu mekan öyle ki, insanların daha oluşturulmadan önce sınıf sınıf ayrıldığı, bir nevi kast sisteminin geçerliliğini koruduğu, insanların doğarak değil de kendilerine sabit roller atanarak kuluçkadan çıkarıldıkları (klonlama - bokanovskileştirme) bir mekan. her bir hücrede insanlara farklı sistemlerin yüklendiği, bilim temelli büyük bir laboratuvar. alfa, beta, gama, epsilon gibi sınıf ayrımlarının söz konusu olduğu bu yerde daha çok insanlara aşılanan erdemler; çocuklukta verilen edilgen itaat, eskiyi atıp yeniyi tüketme, herkes herkes içindir fikri(daha çok seks için kullanılıyor). şöyle ki, anne kavramı veya kendi iradesi ile bir şeyler yaratmak veyahut da tanrı inancı, bu zihniyette muazzam müstehcen fikirler.
genel bağlamda
