"Bilemiyorum, ama onları 20 yıldır seyrediyorum ve değişimi de fark ediyorum. Buradan telaşla geçerlerdi. Seyretmesi harikaydı. Nereye gittiğini bilen, oraya varmak için acele eden insanların telaşıydı o. Şimdi de acele ediyorlar ama korktukları için. Onları güden amaç değil, korku. Neden kaçıp kurtulmak istediklerini de bildiklerini sanmıyorum(...) Çok fazla gülümsüyorlar ama çirkin bir gülümseme biçimi bu. Neşe değil de yalvarma gibi."
Eğer ellerine gerçekten Özgürlük geçecek olsa çoğu insan ne yapacağını şaşırır. Bunu aklında tut, insanlar aslında Özgürlüklerinin kısıtlanmasından hoşlanır.
Yine de bu duyguların, senin şimdiye kadar yaşadığın duygulardan çok daha gerçek ve boğucu. Çıkışı da yok. Çıkışı bulma umudun bile yok. Bir zaman labirentinde kaybolmuş gibisin. Her şeyden önemlisi, oradan çıkmayı sen de hiç istemiyorsun, değil mi?