Her insan, ne kadar müspet yaratılışta olursa olsun ölümünden sonra tekrar dirilmeyi düşünür, Özler bu hayat dediğimiz mihnetler silsilesi çok ileri zamana, müphem atılmış bir mükafatı gibidir. 
Belki de şahsiyet dediğimiz şey bu, yani hafızanın ambarındaki maskelerin zenginliği ve tesadüfü,onların birbirleriyle yaptığı terkiplerin bizi benimsemesidir.
“İnsan saatin arkasına bırakmamalıdır. Nasıl ki,Allah insanı bırakırsa her şey mahvolur!’ saat hakkındaki düşünceleri bazen daha derinleşirdi saatin kendisi mekan, yürüyüşü zaman, ayarı insandır… bu da gösterir ki,zaman ve mekan,insanla mevcuttur!”